W pigułce: Dwa dni w Gdańsku spokojnie wystarczą, żeby zobaczyć Główne Miasto, poczuć Bałtyk i wejść w historię od średniowiecznej Hanzy po Solidarność. Najlepiej dolecieć w piątek wieczorem i wracać w niedzielę.
- Lot z większości polskich miast trwa około godziny, pociągiem z Warszawy jedzie się blisko trzy godziny.
- Serce zwiedzania to Droga Królewska: Długi Targ, Fontanna Neptuna, Żuraw nad Motławą.
- Na historię XX wieku: Europejskie Centrum Solidarności i Westerplatte.
- Trójmiasto pod ręką: do Sopotu kolejka SKM jedzie kilkanaście minut.
- Sezon wysoki to lipiec i sierpień, ale maj, czerwiec i wrzesień bywają przyjemniejsze i tańsze.
Bursztynowe wystawy, ceglane spichlerze nad wodą i zapach smażonej ryby gdzieś od strony targu rybnego — Gdańsk ma w sobie coś, czego nie da się odhaczyć w godzinę. To miasto, w którym średniowieczny port handlowy, pruska przebudowa i strajk w stoczni splatają się na przestrzeni kilku ulic. Na krótki wyjazd dwa pełne dni to rozsądne minimum: starczy na klimat Głównego Miasta, spacer brzegiem Bałtyku i jedno solidne spotkanie z historią.
Jak dojechać i ile to zajmuje
Port lotniczy w Gdańsku nosi imię Lecha Wałęsy i leży na zachodnim skraju miasta, w dzielnicy Matarnia. Z Warszawy najszybciej dolecisz — bezpośredni lot Warszawa – Gdańsk w powietrzu trwa zaledwie około godziny, choć z dojazdami na lotnisko i odprawą realnie trzeba doliczyć sporo więcej. Z południa kraju samolot często wygrywa z koleją: lot Kraków – Gdańsk oszczędza kilka godzin w porównaniu z pociągiem, podobnie wygląda to przy połączeniu z Katowic do Gdańska czy z Wrocławia. Jeśli planujesz wypady także w inne strony Polski, listę tras znajdziesz w zestawieniu wszystkich kierunków.
Z lotniska do centrum dojedziesz pociągiem Pomorskiej Kolei Metropolitalnej i kolejką SKM albo autobusem miejskim — przesiadka stawia cię w okolicach dworca Gdańsk Główny, skąd do Długiego Targu jest kilka minut spacerem. Alternatywą dla samolotu pozostaje kolej: szybkie pociągi z Warszawy pokonują trasę w niespełna trzy godziny, co przy bagażu podręcznym bywa wygodniejsze niż dojazdy na dwa lotniska.
Najwygodniejszy układ krótkiego wyjazdu to przylot w piątek wieczorem i powrót w niedzielę po południu. Daje to dwa pełne dni na zwiedzanie bez zrywania się o świcie. Nocleg najlepiej wybrać w obrębie Głównego Miasta albo na Wyspie Spichrzów — większość atrakcji obejdziesz wtedy pieszo, a na dłuższe wypady do Sopotu czy Oliwy wystarczy bilet kolejki. Jeśli podróżujesz z dziećmi, pod uwagę warto wziąć też okolice Brzeźna, skąd blisko zarówno na plażę, jak i do centrum.
Dzień pierwszy: Główne Miasto i Droga Królewska
Zwiedzanie zacznij od Drogi Królewskiej — reprezentacyjnego traktu, którym do miasta wjeżdżali polscy władcy. Prowadzi od Bramy Wyżynnej, przez Złotą Bramę, ulicą Długą aż na Długi Targ. To właśnie tu stoją wizytówki Gdańska: renesansowy Ratusz Głównego Miasta z wysoką wieżą oraz Fontanna Neptuna, której odlany z brązu posąg pilnuje placu od XVII wieku. Tuż obok wznosi się Dwór Artusa, dawne miejsce spotkań kupieckich bractw.
Stąd zejdź nad Motławę, na ulicę Długie Pobrzeże. Największe wrażenie robi Żuraw — średniowieczny dźwig portowy wbudowany w bramę wodną, jeden z symboli miasta i oddział Narodowego Muzeum Morskiego. Po przeciwnej stronie rzeki, na Wyspie Spichrzów, dawne magazyny zamieniono w hotele i restauracje, a kładki pieszych spinają oba brzegi. Wieczorem to jeden z najprzyjemniejszych zakątków na kolację z widokiem na wodę.
Co jeszcze warto zobaczyć w okolicy
- Bazylika Mariacka — jeden z największych ceglanych kościołów na świecie; z wieży roztacza się panorama dachów Starego Miasta.
- Ulica Mariacka — najbardziej fotogeniczna uliczka w mieście, z charakterystycznymi przedprożami i sklepikami z bursztynem.
- Gdańska Złota Kamienica i Ratusz — bogato zdobione fasady, które pokazują dawną zamożność hanzeatyckiego portu.
- Targ Węglowy i okolice — dobry punkt startowy do spaceru, blisko teatru Szekspirowskiego.
Dzień drugi: historia XX wieku i Bałtyk
Drugi dzień warto poświęcić na nowszą historię. Europejskie Centrum Solidarności na terenie dawnej Stoczni Gdańskiej to nowoczesne muzeum poświęcone narodzinom ruchu Solidarność i drodze Polski do wolności. Budynek z rdzawej, przypominającej stalowe burty blachy stoi tuż obok historycznej Bramy nr 2 i pomnika Poległych Stoczniowców 1970 — trzech wysokich krzyży z kotwicami. To miejsce, w którym najlepiej zrozumieć, dlaczego Gdańsk bywa nazywany miastem przełomów.
Jeśli interesuje cię początek drugiej wojny światowej, ruszaj na Westerplatte. To właśnie tam 1 września 1939 roku padły pierwsze strzały, a polska załoga Wojskowej Składnicy Tranzytowej broniła się przez siedem dni. Dziś nad półwyspem góruje monumentalny Pomnik Obrońców Wybrzeża, a wokół rozciąga się teren pamięci z resztkami wartowni. W sezonie dotrzesz tam tramwajem wodnym płynącym Martwą Wisłą — sama przeprawa jest atrakcją.
Po dawce historii należy ci się morze. Najbliższe szerokie, piaszczyste plaże znajdziesz w dzielnicy Brzeźno oraz w Jelitkowie, na granicy z Sopotem. Spacer brzegiem, kawa w jednej z nadmorskich knajpek i widok na zatokę to dobry sposób, by zamknąć weekend bez pośpiechu. Jeśli zostaje ci jeszcze trochę energii, w Brzeźnie również znajdziesz drewniane molo z latarnią morską w tle — krótsze niż sopockie, za to znacznie spokojniejsze i bez tłumów.
Trójmiasto w zasięgu kolejki
Gdańsk rzadko zwiedza się w pojedynkę — tworzy Trójmiasto razem z Sopotem i Gdynią, a wszystkie trzy łączy kolejka SKM kursująca co kilka–kilkanaście minut. Do Sopotu dojedziesz w kwadrans. Kurort słynie z najdłuższego drewnianego molo w Europie, deptaka Bohaterów Monte Cassino zwanego Monciakiem oraz krzywego domu, który stał się tłem dla milionów zdjęć. To dobry pomysł na popołudnie, jeśli zostajesz na dłuższy weekend.
Miłośnicy spokojniejszych klimatów powinni zajrzeć do gdańskiej Oliwy. W tamtejszej katedrze znajdują się słynne organy, na których w sezonie odbywają się krótkie koncerty prezentujące ruchome figury i pełne brzmienie instrumentu. Tuż obok rozciąga się Park Oliwski — jeden z najładniejszych ogrodów w mieście, idealny na chwilę wytchnienia między zwiedzaniem.
Kiedy jechać i co zjeść
Szczyt sezonu nad Bałtykiem przypada na lipiec i sierpień — wtedy jest najgoręcej, najtłoczniej i najdrożej. Jeśli zależy ci na zwiedzaniu, a nie tylko na plażowaniu, rozważ maj, czerwiec lub wrzesień. Pogoda nad morzem potrafi być kapryśna o każdej porze roku, więc nawet latem warto zabrać lekką kurtkę i coś przeciwdeszczowego. Latem dochodzą też plenerowe wydarzenia, z Jarmarkiem św. Dominika na czele — wielkim ulicznym targiem, który od wieków zalewa centrum straganami.
Na talerzu Gdańsk to przede wszystkim ryby i Bałtyk. Szukaj świeżego dorsza, śledzia w różnych odsłonach i smażonych rybnych przysmaków przy Targu Rybnym i nad Motławą. Lokalną ciekawostką jest Goldwasser — gdański likier z drobinkami płatków złota, produkowany w mieście od XVI wieku. Na deser albo do kawy dobrze sprawdzi się piernik, mocno zakorzeniony w pomorskiej tradycji. Po lokalne specjały najlepiej wybrać się do knajpek z dala od głównego deptaka — ceny przy Długim Targu bywają wyraźnie wyższe niż dwie ulice dalej.
Dwa dni nie wyczerpią Gdańska, ale pozwolą poczuć jego rytm: rano cegła i historia, po południu woda i wiatr od zatoki. A jeśli złapiesz bakcyla, kolejny weekend można poświęcić na samą Gdynię, Półwysep Helski albo Żuławy — wszystko w zasięgu tej samej kolejki i tego samego lotniska.
